Okkar leið 7. punktur

Hér kemur 7. punkturinn sem fjallar um samfélagið td atvinnustefna, einkageiran, almenningshagsmuni, fjölskyldustefnu og hlutverk kvenna osfr.

 

7. Skapa samfélag þjóðernis félagshyggjumanna þar sem skipting auðlinda verður gerð með alla ríkisborgara í huga - hinna sterku sem og hinna veiku. Hver ríkisborgari skal eiga möguleika á að ná markmiðum sínum að fullu. Velferðarkerfið mun skapa borgurum bæði réttindi og skyldur. Uppbyggingu samfélagsins verður stjórnað af ríkinu. Viðskipalífinu og nýsköpun skal vera veittur innblástur af hálfu ríkisins.

Þjóðernis félagshyggja, sem að norræna mótstöðuhreyfingin stuðlar að, er gríðarlega frábrugðin hinni alþjóðlegu Marxísku jafnaðarstefnu sem Kommúnismi og Sósíal Demókratismi standa fyrir og hafa fært fram í Norðurlöndunum. Okkar félagshyggja er þjóðernisleg og á rætur sínar að rekja til sameinaðs þjóðfélags en ekki í stéttarríg. Í samfélagi okkar munum við vera með hugsuði og há menntað fólk sem og verkafólk, þá sem koma frá efnaðri fjölskyldu og þá er koma frá fátækari aðstæðum, elíta samfélagsins sem og þeir veiku og varnarlausu. Og allir munu vinna að heildar markmiðum fólksins.

Sameinað þjóðfélag verður að skipta út efnishyggju og einstaklingshyggju sem er ríkjandi meðal fólks í dag. „Hvað er best fyrir mig” frjálshyggjunar og ,,Hvað er best fyrir samfélagshóp minn” marxismans verður að skipta út fyrir ,,Það sem er best fyrir fólkið“. Allir hafa eitthvert hlutverk fólkinu til góða. Samfélag án vélvirkja og bænda væri jafn gagnslaust og samfélag án verkfræðinga og hagfræðinga.

Þjóðernis félagshyggja snýst ekki um að lækka alla á sama lágmarksstig í nafni jöfnuðar og sanngirni, heldur snýst hún frekar um það að viðurkenna að fólk er mismunandi og færa sér í nyt einstaka getu hvers einstaklings með besta mögulega hætti. Í stuttu máli má segja að Norræna mótstöðuhreyfingin leitast við það að ná byltingarkenndri breytingu á hugsunarhætti fólksins okkar með því að breyta nokkrum atriðum, sem geta þegar þau eru sett saman, náð þessu markmiði. Forsendan fyrir því að setja á stofn þetta sameinað þjóðfélag er að rífa first niður fjöl-þjóða samfélagið sem við höfum í dag, sem blöndun kynþátta og menningarheima í sjálfu sér, skapar smærri þjóðfélagshópa, hver með sinn hagsmunahag.

Atvinnustefna

Allir hafa bæði rétt og skyldur varðandi atvinnu. Atvinna er svo miklu meira en bara að afla fjár, þar sem hún uppfyllir félagslegar þarfir einstaklingsins og veitir tilfinningu á sjálfsvirði sem nýtur samfélagsþegn. Enginn full hraustur einstaklingur skal vera fær um að lifa á vinnu annara. Það er skylda ríkisstjórnarinnar að tryggja það að enginn sé aðgerðalaus, og að veita menntun og endurþjálfun sem þarf til að halda einstaklingum í launuðu starfi. Til dæmis, ef að verkamaður í verksmiðju slasast á öxlini, mun sá einstaklingur vera endurþjálfaður fyrir starf sem að hentar betur heldur en að láta af störfum og fá örorkulífeyri. Sama á við einhvern háttsettan stjórnenda sem þjáist af andlegu niðurbroti. Einstaklingur með líkamlega takmörkun, eða einstaklingur með andlega takmörkun, mun halda vinnu sem að þau eru fær um að meðhöndla. Þeir sem að með algerum viljaskort eða vegna gífulegrar leti vilja ekki vinna munu ekki hafa neinn aðgang að öryggisneti félagsvelferðarinnar.

Þessi nálgun, þar sem allir leggja sitt af mörkum í samblandi við tækniþróun mun gera okkur kleyft að vera með styttri vinnudaga. Styttri vinnudagar þýðir að einstaklingar munu hafa meiri frítíma til að taka þátt í félagsstarfi, eyða tíma með fjölskyldunni, skapa menningu o.s.frv. Þar með mun þetta auka velferð fólksins sem og gagnast samfélaginu í heild.

Með báðar hliðar við borðið, þarf að ná samkomulagi milli starfsmanna og atvinnurekanda er varðar lagarétt þeirrra og skyldur, öfugt við að hafa samninga miðlun í gegn um ákveðin einstök stéttarfélög og samtök atvinnurekenda. Hagur fólksins í heild sinni verður að vera að leiðarljósi, ekki hvað er best fyrir einstakan hóp. Kjörnir fulltrúar á hverjum vinnustað munu vinna með stjórn fyrirtækisins til að ná fram sem bestu mögulegri samheldni innan vinnustaðarins. Ríkisstofnun verður sett upp til að styðja við réttindi bæði starfsmanna og atvinnurekenda og mun grípa inn í þegar hagsmunaárekstrar koma upp. Réttindi starfsmanna verða víðtæk og varin.

 

Norræna mótstöðuhreyfingin mun:

  • Veita öllu heilsuhraustu fólki arðsama vinnu.

  • Setja á stofn ráðningarskrifstofu með eingöngu þá ábyrgð að samsvara réttu vinnuna við rétta fólkið.

  • Tryggja sköpun á sveigjanlegu kerfi til að heimila menntun eða endurþjálfun einstaklinga eins og nauðsynlegt er, fyrir þeirra þarfir eða þarfir samfélagsins.

  • Fjarlægja atvinnuleysisbætur fyrir þá sem að vilja algjörlega ekki vinna.

  • Fjarlægja atvinnuleysisbætur af þeim sem algjörlega vilja ekki vinna.

  • Lögleiða réttindi og skyldur fyrir bæði atvinnurekendur og starfsmenn í stað þess að leyfa stéttarfélögum og samtökum atvinnurekenda að semja um einstök skilmála og skilyrði.

  • Setja á stofn ríkisstofnun sem að ábyrgist samvinnu milli starfsmanna og atvinnurekenda, hafa á sama tíma eftirlit með réttindi þeirra og skyldur.

  • Leitast við að innleiða sex klukkustunda vinnudag.

Öryggisnet félagsvelferðar og almenn velferð

Á sama hátt og ríkisstjórninn hefur ábyrgð á að veita störf til þeirra sem eru heilsuhraustir, þá hefur hún einnig þá ábyrgð að annast þá sem að eru það ekki. Þeir sem eru veikir eða slasaðir að því marki að þeir geta ekkert unnið verða að fá þann stuðning sem að þeir þurfa frá samfélaginu til að vera færir um að lifa mannsæmandi og virðulegu lífi. Öryggisnet félagsvelferðar verður að gilda jafnt fyrir alla án tillits til tekna. Það ætti aldrei að þróast í stéttarríg. Töluverð fjárhagsáætlun mun verða úthlutað til að tryggja að líkamshreysti og íþrótta áætlanir, sem og heilsu og félagsvelferð séu öll í hæsta mögulega gæðaflokki.

Norræna mótstöðuhreyfingin mun:

  • Veita öllum ríkisborgurum sem að eru ekki færir um að vinna eða hljóta þjálfun, hvort sem er til stutts eða langs tíma, þann rétt á félagsaðstoð til að tryggja að þeir hafi jöfn lífsgæði í samanburði við þá sem eru vinnandi.

  • Tryggja fría heilsugæslu og tannlæknaþjónustu fyrir alla ríkisborgara. Reglubundnar heilsufarsskoðanir munu vera fáanlegar til að fyrirbyggja veikindi tímanlega.

  • Sjá til þess að afþreyingar og íþróttastarfsemi sem talin eru gagnleg fyrir almenna lýðheilsu, undirstöðuatriði samfélagsins, eða menntun, sé á þeirri leið að vera á ákveðnum punkti frítt í meginatriðum, fyrir þá með lægstu tekjurnar.

Almannahagsmunir

Ákveðnar atvinnugreinar þrífast án efa á samkeppni og frjálsum markaði, en það eru aðrar atvinnugreinar sem hægt er að telja séu í þágu almennings. Í þessum atvinnugreinum þá má hagnaður aldrei verða mikilvægari en gæði, siðfræði og mannlegir þættir. Ríkisstjórn hvers er hefur það verkefni að þjóna sínu fólki , hefur gjörbreytt stig ábyrgðar á langtíma áætlanagerð en einkafyrirtæki með háa kröfu á hagnað. Til dæmis, ríkisrekinn banki gæti boðið upp á vaxtalaus lán, ríkisrekinn fjölmiðill gæti verið laus við auglýsingar og ríkisrekið strætisvagnakerfi gæti starfað í dreifbýli sem einkarekin fyrirtæki myndu telja óhagstætt. Ennfremur, þá ábyrgist eignarhald ríkisstjórnar yfir viss svið almannahagsmuna að heilbrigðisþjónusta, menntun og félagsvelferð sé jafnt í boði fyrir alla, og mun aldrei þróast í stéttarríg þar sem þeir efnameiri hafa aðgang að betri þjónustu.

Norræna mótstöðuhreyfingin mun:

  • Leyfa ríkinu að endurheimta stjórn á sviðum almannahagsmuna frá hagnaðarleitandi fjárfestum.

Einkafyrirtæki

Þótt stjórnvöld tryggji í flestum atriðum langtímahugsun og ábyrgð, þá væri það meira til góðs fyrir þjóðina ef að þau taki ekki þátt í vissum atvinugreinum en í staðin stuðli að frjálsum einkafyrirtækjum. Norræna mótstöðuhreyfingin vill að þar sé sterkur andi einkafyrirtækja og nýsköpunar í Norrænu þjóðinni og að þaðan sé eins mikil framleiðsla og verslun og mögulegt er innan Norðurlandanna. Smá og staðbundin fyrirtæki mun vera hvatt með því að veita hagstæð skilyrði.

 

Norræna mótstöðuhreyfingin mun:

  • Kynna gjaldskrá á vörum sem innfluttar eru utan Norrænu þjóðarinnar sem annars gætu verið framleiddar í Norrænu þjóðinni.

  • Niðurgreiða lífrænar, staðbundnar og umhverfisvænar vörur.

  • Gera það auðveldara fyrir lítil og staðbundin fyrirtæki til að keppa við stærri fyrirtæki með skattaafslætti og öðrum fjármála ráðstöfunum.

  • Refsa fyrirtækjum fjárhagslega sem kjósa að flytja framleiðslu sína utan landamæra Norrænu þjóðarinnar

  • Sjá til þess að sambandið og sveitarfélög velji og kaupi ávalt frá staðbundnum, heilbrigðum norrænum fyrirtækjum

Rannsóknir, andi nýsköpunar, menningar og listsköpun.

Rannsóknir, nýsköpun, list og verk hámenningar eru hlutir sem að sögulega aðgreint Norræna kynþáttinn frá öðrum. Án árangurs okkar og annars Vestræns fólks og hugvitssemi á þessu sviði, hefðu framfarir mannkyns staðnað fyrir mörgum öldum síðan. Norræna þjóðin skal gleðjast fyrir og nýta sér þessa sköpun og stuðla að og hlúa að því í framtíðinni.

Í gegnum söguna, hafa hinir miklu uppfinningamenn, landkönnuðir, listamenn, rithöfundar, skáld og tónskáld fyrst og fremst ekki verið hvattir áfram af hagnaði, heldur frekar af löngun til að gera heiminn að betri stað, bæta líf annarra og hækka stig meðvitundar. Við verðum að finna leið okkar aftur til þess anda í því skyni að taka framförum á ný innan þessara sviða.

Norræna mótstöðuhreyfingin mun:

  • Setja til hliðar stóra styrki til rannsókna sem tengjast bætta lýðheilsu, umhverfis, og varnarmálum, og rannsóknir á afbrotafræði í því skyni að koma í veg fyrir glæpi. Hvatt verður til rannsókna sem veita meiri skilning á alheiminum og lögum náttúrunnar.

  • Gefa út námsstyrki og styrki til einstaklinga sem, af eigin frumkvæði, aðstoða við framgang rannsókna á svæðum fyrir hag almennings.

  • Þróa rannsóknar og nýsköpunarmiðstöðvar þar sem stjórnvöld, háskólar og einkafyrirtæki taka höndum saman til að mennta og skapa umhverfi þar sem einkafyrirtæki og vel gefnir borgarar geta tekið þátt í að keyra fram þróun.

  • Veita tryggar tekjur frá ríkinu á efnilegum myndlistarmönnum, rithöfundum, tónskáldum, tónlistarmönnum, kvikmyndagerðarmönnum og annarra sem starfa í menningarlistum.

Skólar og menntun

Almenna náms-áætlunin fyrir skóla í dag, sérstaklega á fyrstu árunum, er orðin of víðtæk, nær yfir mikið af óþarfa upplýsingum en skortir um leið sérstaklega mikilvæga þekkingu. Margt sem er kennt í skólum gleymist með tímanum þegar barn verður fullorðið, að ógleymdu öllu af því er kennt en verður ekki að gagni í gegnum ævi fjölda fólks. Þeir sem gætu notið góðs af kennslu í sérstökum svæðum geta lært þessa hluti með aldrinum með einstaklingsmiðaðri og sérsniðini mennta áætlun.

Eitt af markmiðum skólans verður að vera að veita námsmönnum grunnmenntun og mikilvæga grunnþekkingu, en það sem er næstum jafn mikilvægt er hlutverk skólans sem uppbygging á karakter. Skólar þurfa að hlúa að yngri kynslóðinni með þeim grundvallarreglum þjóðfélags og sjálfsmyndar og leggja grunn að lífi á fullorðinsárunum í Þjóðernis félagshyggnu samfélagi. Námsmenn veða að læra að vera ákveðnir, ábyrðarfullir og viljasterkir með mikinn skilning á náttúrunni og hennar lögmálum.

Fólkið okkar varir tíma sínum í auknum mæli í kyrrstöðu og kraftleysi. Frá unga aldri, sjónvarp og tölvur eru orðinn stór hluti af frítíma fólks. Skólar verða að sporna gegn þessu með því að veita meiri tíma í líkamlega menntun, Útivist og vettvangsrannsóknir.

Skólar í dag hafa orðið gagnlausar stofnanir þar sem að kennara eru orðnir gjörsneyddir yfirvaldi þar sem nemendum er leyft að hafa hlutdeild í að ákveða hvernig kennslan er byggð upp. Það leiðir ekki aðeins að óviðunandi skólaumhverfi, heldur skapar það hroðvirknislega og sjálfelska einstaklinga sem að skorta karakter. Agi verður að vera endurvakinn aftur í kennslustofunni og vald kennarans verður að vera styrkt. Í samræmi við þetta óskum við til að endursetja umsjón með einkunum fyrir hegðun frá fyrsta bekk til að hjálpa við að móta nemendur í einstaklinga sem að hlíta almennar reglur, eru góðir bekkjafélagar, eru nærverandi með virkum hætti og samvinnuþýðir. Agi og hegðunar einkannir í skólum mun draga úr streituna sem að tengd er skólum sem að er forsenda fyrir því að nemendur séu færir að ná þeirra möguleika að fullu.

Allir nemendur verða að fá þau úrræði og stuðning sem þau þurfa, í samræmi við þeirra eigin einstaklingsgetu, til að heimila þróun þeirra. Bæði þeir nemendur sem eiga í erfiðleikum og þeir sem að eru einstaklega hæfileikaríkir, verða að fá að þróast og ná framförum, í samræmi við þarfir sínar, með réttri leiðbeiningu.

Til að geta virkilega veitt aðstoð til þeirra nemenda sem eiga í erfiðleikum en samtímis veitt leiðsögn til þeirra sem að eru hæfileikaríkir, munum við setja hópa í bekki sem byggja á kunnáttufærni og þekkingu sem byrjar í Grunnskóla. Upphaflegu hóparnir gætu eðlilega verið aðlagaðir miðað við framtíðar frammistöðu nemenda. Tilvik af svo kölluðu einelti mun vera dregið úr verulega í þjóðfélagi sem byggt er á þjóðlegu samfélagi og auðkenni. Hæfileikaríkari nemendum mun vera kennt það að þeir hafi bætta ábyrgð til að vera auðmjúkir gagnvart þeim sem eru með minni námsgetu.

Sem hluti af þjóðlegu samfélagi og hugmyndarfræði auðkennis, skal valfrjáls verkavinnuáætlun vera kynnt í kjölfar herþjónustu einstaklingsins. Þetta þýðir að hver og einn mun eyða að minnsta kosti sex mánuðum sem starfsnemi í verkavinnu stöðu, til dæmis vegagerð, námugröft, skógarhögg, landbúnað, o.s.frv. Ásetningurinn er að kenna öllu fólki, án tillits til félagslegrar stöðu eða stétt, hvernig það er að vinna með höndunum. Þessi verkavinnu áætlun mun vera forsenda fyrir samþykki í alla háskóla og framhaldskóla sem og krafa fyrir mögulega atvinnuveitanda innan hvers konar þjónustu ríkisins. Þeir sem að vinna í skrifstofuumhverfi verða að hafa bæði skilning og virðingu fyrir líkamlegu kröfurnar og erfiðleika þeirra sem eru í verkamanna stöðu. Verkavinnu áætlunin mun hjálpa við að berjast gegn þeirri stéttar fyrirlitningu sem að við sjáum í dag milli verkamanna og þeirra er vinna skrifstofustörf.

Norræna mótstöðuhreyfingin mun:

  • Skifta út ,,lýðræðis” innrætingu í skólanum með Þjóðernis félagshyggnum gildum þar sem persónu þróun, þjóðar samfélag og auðkenni og mikil virðing fyrir náttúrunni og hennar lögmálum eru inleidd frá allra fyrstu árunum.

  • Ráðstafa skólatíma fyrir líkamlega menntun og menntun utandyra. Þessir tímar munu koma í staðinn fyrir tíma þar sem stór hluti nemenda mun ekki hljóta neina gagnsemi af í lífinu.

  • Innleiða bekkjahópa er byggja á kunnáttustigi og þekkingu

  • Innleiða aftur hegðunar einkunnir frá fyrsta bekk og styrkja vald kennarans.

  • Nota nemendaráðgjafa til að tryggja það að menntun nemenda á gagnfræðiskóla stigi sé meira sjálfsmiðuð, einstaklingsbundin og atvinnu miðuð.

  • innleiða valfrjálsa verkavinnuáætlun með minnst sex mánaða lengd. Allir einstaklingar verða að ljúka sinni þjónustu til að hljóta aðgang að framhaldskólum landsins og háskólum sem og vera gjaldgengir til vinnu í þjónustu hins opinbera.

Fjölskyldustefna og hlutverk kvenna

Frjálshyggjulýðræðið í dag breiðir út hugarfar starfsframa þar sem bæði menn og konur hagræða sínum frama með því að fórna öðrum nauðsynlegum þáttum lífs síns. Fyrir konur sérstaklega, barneignum og fjölskyldu er fórnað. Margar konur sem að vilja vera heima með börnum sínum eru þvingaðar aftur til vinnustaðar síns of fljótt. Aðrar eiga engin börn þar sem þeim finnst þær munu vera neyddar til að velja á milli fjölskyldulífs og starfsframa.

Augljóslega erum við ekki talsmenn fyrir því að hlekkja konur við eldavélina, né stuðlum við að einhverskonar feðraveldis kerfi þar sem að litið er á konur sem einhverskonar ógn við menn. Ekkert gæti verið fjærri sannleikanum þar sem að við erum jafn andsnúin þessari gerð af karlarembingi eins og við erum gegn femínisma. Femínismi virkar á sama hátt og karlarembingur, þ.e.a.s. etjar menn og konur gegn hvort öðru öfugt við það sem náttúran hafði upphaflega ætlað: fyrir þau að styðja við hvert annað/stuðning þeirra hvort við annað. Bæði karlarembingur og femínismi eru ekki aðeins ógn við þjóðar samfélagið, þau hafa einnig leitt til minnkandi geðheilbrigði kvenna.

Sýn okkar varðandi konur er ekki innblásin af einhverskonar eyðimerkar trúarbragði, heldur er hún arfleidd beint frá náttúrulegu og jöfnu sýn okkar norrænnu forfeðra. Í samræmi við þessi hefðbundnu norrænu sjónarmið, skal náttúrulega hlutverk konunar sem ábyrgðaraðili fyrir einingu og velferð fjölskyldueiningarinnar vera staðhæft. Það segir sig sjálft að konur skulu vera færar um að hafa atvinnu, en bæði samfélagið og fjölmiðlar verða að gera það fullljóst að vera á vinnumarkaðnum er ekki skylda skuli hún ákveða að kjósa í staðinn fjölskyldu sína. Það er ekkert rangt við það að vera upprennandi góð móðir stórar fjölskyldu í staðinn fyrir að eltast við starfsframa utan heimilisins. Norræna konan verður að vera virt - hugtak sem engin önnur samtíma hreyfing stuðlar að – og staða móðurhlutverkisins verður að vera aukin.

Margar atvinnugreinar í Norðurlöndunum í dag kjósa ekki besta manninn eða konuna til að sinna ákveðnu starfi. Í staðin fylgja þau fáránlegri kenningu um jafnrétti þar sem að niðurstaðan verður sú að minna af hæfu fólki er ráðið í því skyni til að uppfylla ákveðinn lágmarkskvóta. það þarf ekki að taka það fram að þessari framkvæmd skal hætt. Það eru starfsgreinar sem hentar betur konum og aðrar sem að eru almennt séð hentugri körlum. Engri konu skal, t.d., verið neitað því tækifæri að gerast slökkviliðsmaður eða nokkrum karlmanni neitað að gerast sjúkraliði; ef að þau eru valin, verður það að vera vegna þess að þau hentuðu starfinu betur og sá sem mætir best kröfunum óháð kyni. Jöfn laun fyrir sömu vinnu skulu einnig gilda.

Menningar-Marxismi, þar sem að femínistar leika aðalhlutverk, hefur yfirleitt leitt að fjandsamlegu viðhorfi gagnvart hefðbundinni fjölskyldu og samfélagi. Þeir sem vilja valda skiptingu milli kynjanna hafa notað vandamál samkynhneigðar sem verkfæri til að eyða hinum svo kallaða ,,gagnkynhneigða-staðal”, með öðrum orðum, náttúrulegri uppröðun hvers heilbrigðs samfélags. Hinn áhrifamikli þrýstihópur samkynhneigðra hefur gert samkynhneigð að eðlilegum hlut, og jafnvel í mörgum tilvikum eftirsóknarvert þegar rætt er innan umræðurammans sem er ríkjandi innan fjölmiðla okkar og menningu í dag. Dæmi myndi fela í sér pólitíska fulltrúa fólksins sem að taka þátt í ,,hinsegin göngum” eða gera samkynhneigða að lagalegum, tæknilegum flokki sem aðskilið þjóðerni. Það skal hafa í huga að t.d. upprunalegir Svíar og gagnkynhneigðir eru ekki lagalega álitnir með þessum hætti. Heilbrigð og vel virk fjölskylda, miðað við það sem er eðlilegt og best fyrir barnið, er að sjálfsögðu mynduð af manni og konu. Þessi grundvallar, náttúrulega meginregla verður að fylla opinbera umræðu um fjölskyldur. Giftingar og ættleiðingar eru stranglega áskilið þessum náttúrulega glæsihópi. Hins vegar, sjáum við enga þörf fyrir að saknæma samkynhneigða svo lengi sem þeir gera ekki í gegnum orðræðu og aðgerðum, svívirðilega sýn á þeirra óeðlilegu afstöðu.

Norræna mótstöðuhreyfingin mun:

  • Upphefja hlutverk konunar í samfélaginu með því að vera sérstaklega ábyrg fyrir einingu og velferð fjölskyldunar án þess að leiða til þess að þvinga konur frá vinnumarkaðnum.

  • Tvöfalda lengd fæðingarorlofs og auka lægstu stig bóta um 100% af því sem að kona mun afla þegar hún snýr aftur til vinnu. Allir dagar fæðingarorlofs skulu vera framseljanlegir til móðurinnar svo að hún geti verið með barninu allan þann tíma, ef hún óskar þess.

  • Bjóða upp á fría barnagæslu eins og þörf krefur. Leikskólar munu leggja áherslu á útivist að enn hærra marki en skólar.

  • Auka barnabætur sem og fjárhagslegan stuðning fyrir fleiri börn sem mun hjálpa að styðja við stærri fjölskyldur

  • Banna kvótakerfið sem byggir á kyn, uppruna eða kynhneigð.

  • Stuðla við og upphefja náttúrulegu fjölskyldu hugsjónina milli karls og konu. Banna giftingar samkynhneigðra og ættleiðingar.

  • Gera ólöglegan þrýstihóp samkynhneigðra og annarskonar áróður er beinist gegn eðlilegri fjölskyldueiningu.

  • Legga bann á óskammfeilna samkynhneigð innan ríki almenningsins.

Eftirlaun

Í dag neyðist fjöldi eldra fólks til að vinna þrátt fyrir að vera veikt og veikburða. Þegar það fer svo loks á eftirlaun þurfa þau að takast á við þá stöðugu baráttu að sjá til þess að efnahagur þeirra haldist á floti. Í mörgum tilfellum í Svíþjóð í dag, hafa innflytjendur, atvinnulausir útlendingar af öðrum kynþáttum betri persónulegan hag en þau sem að hafa lifað og unnið alla sína æfi í þessu landi. Að einn daginn verði skipt út á þínum vinnustað þegar þú verður aldraður eða veikur er gefið mál. Á hvaða aldri sem að þetta mun gerast er algjörlega einstaklingsbundið og fer að miklu leyti hvernig hver hefur lifað sínu lífi. Á þeim tímapunkti, sama hvaða aldri hver er, verður ellilífeyrir hin mikilvægasti partur af þinni fjárhagslegu framtíð, og einstaklingum skulu ekki finnast þeir vera háðir séreignarsparnaði til að vera færir um að ná endum saman í ellinni.

Ríkisborgararéttur mun þurfa að vera gjaldgengur fyrir innlendum lífeyri. Til að fá fullan ellilífeyri þá þarf hver að búa innan landamæra Norrænu þjóðarinnar.

Við munum einnig koma á fót eftirlaunastofnun í eigu ríkisins, aðskilið frá samtökum sem að ekki eru rekin í hagnaðarskyni, þar sem eftirlaunaþegar geta unnið áfram og lagt sitt af mörkum til samfélagsins. Vinnan mun vera á sjálfboðaliða grundvelli og undir afslöppuðu skilyrði, og munum leyfa öldruðum að finnast það vera gagnlegt, til að blanda geði við annað fólk og til að leyfa samfélaginu að gagnast þeirra ríku reynslu og þekkingu. Til að stuðla að samskipti milli öldraðra og hinum yngri, mun eftirlaunastofnunin skipuleggja sameiginlega starfsemi með skólum og leikskólum. Að hitta og að eiga samskipti á þennan hátt mun stuðla að aukinni félagslegri samheldni, gleði og tilfinningu fyrir þjóðlegu samfélagi fyrir bæði unga og þá er eldri eru.

 

Norræna mótstöðuhreyfingin mun:

  • Auka innlendan lífeyri með það að markmiði að séreignarsparnaður verði ónauðsynlegur. Íbúafjöldi fátæks fólks sem hætt er að vinna mun vera óþekkt meðal kynslóða framtíðar.

  • Setja á stofn ríkisrekna eftirlaunastofnun þar sem að þeir er hættir eru að vinna geta valið að vinna fyrir samfélagið á sjálfboðaliða grundvelli.

Skattastefna

Í dag þá lítur margt fólk á ríkisstjórnina sem illa, sem eitthvað til að forðast eins og mögulegt er, og líta á alla gerðir skatta sem hreinan þjófnað. Þegar skattpeningar okkar eru notaðir til að fármagna stór innflutning fólks, borga fyrir gjöld frá Evrópusambandinu og há laun stjórnmálamanna, þá er það eðlilegt að fólk vilji ekki leggja sitt af mörkum. Hins vegar, í sýn Norrænu mótstöðuhreyfingarinnar, er ríkisstjórnin óaðskiljanlegur hluti af innlenda samfélaginu og sjálfsmynd. Ríkisstjórn hinnar nýju Norrænu þjóð mun starfa sem framlengdur armur fólksins, þar sem markmið ríkisstjórnarinnar er fyrst og fremst er að stuðla að og stunda velferð og varðveislu sinnar þjóðar. Að stela og blekkja mun fyrir ríkið þar af leiðandi vera sambærilegt að stela eða blekkja sjálfan sig, sína eigin fölskyldu og sína eigin þjóð. Þar af leiðandi, mun ekki vera litið á það sem eitthvað rangt eða undarlegt, að leggja sitt af mörkum til velferðar fólksins með því að borga skatta til Þjóðernis félagshygginar ríkisstjórnar, -frekar öfugt. Að sjálfsögðu mun skatthlutfallið í landinu ekki vera ónauðsynlega hátt, þar sem að ríkisstjórnin hefur engan áhuga á hagnaði. Skatthlutfallið mun í staðin vera í nánum tengslum við útgjöld stjórnvalda. Þegar Norræna þjóðin er aftengd frá núverandi fjármálakerfi sem hefur rænt okkur árum saman munum við vera fær á að vera með lægri skatta en það sem við erum með í dag.

Norræna mótstöðuhreyfingin mun:

  • Stjórna fjármálum á þann hátt að meðal manneskja mun sjá ávinninginn af því að borga skatta

  • Lækka skatta, og þar með efla heilbrigði almennings ríki, almenna velferð og félagslegt öryggisnet.