Hugleiðingar Símons Lindbergs varðandi skotárásina í moskunni

Huleðingar Símons Lindbergs varðandi skotárásina

Núna ættu allir að hafa frétt af, að því er virðist, þjóðernissinnaða manninum Brenton Tarrant er fór inn í mosku með þjóðernislega tónlist ómandi í bakgrunninum og skaut eins marga framandi útlendinga af öðrum kynþáttum eins og hann mögulega gat. Ég hef séð myndbandið og lesið yfir stefnuyfirlýsingu hans. Eins og svo oft þá er þetta atburður sem að hefur haft áhrif á mig og hef ég hugleitt þetta yfir daginn. Hér mun ég deila mínum ályktunum.

Það er erfitt að finna ekki til einhverrar samkenndar með tveimur helstu ástæðunum sem Tarrant lýsir í stefnuyfirlýsingu sinni. Í fyrsta lagi að hvíti kynþátturinn stefnir að lífræðilegri útrýmingu vegna lágrar fæðingartíðni í bland við stórinnflutning á öðru fólki en hvítu til allra landa hvíts fólks. Samkvæmt tölfræði eignast litaðir töluvert fleiri börn en hvítt fólk.

Hvers vegna fleira fólk gerir sér ekki grein fyrir þessum einföldu niðurstöðum, og verður ekki fyrir áfalli sem knýr það til aðgerða vegna þessarar vitneskju, er og verður ein mikilvægasta og mest brennandi spurningin hér í dag. Okkar raunverulega tilvist fer eftir því að fólk fari að skilja og bregðist við þessum staðreyndum. Sem slíkt er þetta mikilvægasta verkefni Norrænu mótstöðuhreyfingarinnar á þessum tíma: Að brjótast í gegnum þau lög af heilaþvætti sem kemur í veg fyrir skilning fólks, og að sópa til hliðar reykjarmekki sjálfsmiðaðrar leiðslu sem að hindrar þau í að gera nokkuð í málinu, þrátt fyrir að þau viti hvað það er. Við verðum að upplýsa fólkið um baráttuna og virkja þau til að taka þátt í henni.

Í öðru lagi lýsir Tarrant því yfir að hans gjörðir séu hefnd fyrir hryðjuverkaárásir sem framdar voru af kynþáttalega frábrugðnum múslimum gegn saklausu hvítu fólki, og einnig fyrir öll þau morð, árásir, nauðganir og rán af höndum litaðra gegn hvítu fólki um heim allan.

Það er merkilegt að enginn af þeim milljónum systkina, foreldra, barna, maka, vina, nágranna, samstarfsfélaga, eftirlifandi fórnarlömbin sjálf eða einungis næsta manneskja með vott af samúð sem að nokkutíman berst á móti og knýr fram í það minnsta örlítið réttlæti fyrir þessa glæpi. Það að fórnalömbin af hvítum uppruna og þeirra ættingja leyfi að láta vaða og traðka yfir sig er að sjálfsögðu vegna þessa sama þáttar er fékk þau til að samþykja sína egin lífræðilegu tortýmingu; þ.e. að þau eru heilaþvegin, aðgerðarlaus, uppgjafarsinnuð, sjálfsmiðuð og niðurdregin.

Í rauninni er ekki undarlegt hvað gerðist í Nýja-Sjálandi fyrir skemmstu. Frekar vekur það furðu að slíkir atburðir gerist ekki oftar.

Einnig má líta á þetta frá siðferðilegu sjónarhorni. Dauði er dauði, og sumir munu halda því fram að það að svifta aðra lífi geti aldrei verið réttlætanlegt. Engu að síður höfum við hvítu menn verið óviljugir látnir gangast undir lítt ofsafengið útrýmingastríð í öllum hinum vestræna heimi. Í stríði þá deyja menn. Er verra að drepa einhvern með sínum eigin höndum heldur en fyrir að beita þrýstingi á ríki til að ryðja fram virkum hlut af stefnu sem að eyðir heilum kynstofni? Skotmaðurinn virðist einnig hafa valið skotmörk sín vandlega til að tryggja eins mögulega og hægt var að það væru ekki algerir sakleysingjar sem urðu svo fórnarlömbin.

Að þessu sögðu vil ég engu að síður ekki lofa þessar gjörðir án gagnrýni, þó ég sjái þetta ekki sem eitthvað skrýtið eða sjálfkrafa rangt á vissu siðferðisstigi, þá trúi ég því náttúrulega ekki að þetta einstaka verk muni leiða til þess að ástandið verði eitthvað betra fyrir hvítt fólk á Nýja-Sjálandi eða í heiminum. Ég get ekki tjáð mig 100% um hvernig ástandið lítur út á Nýja-Sjálandi, eða Ástralíu þaðan sem gerandinn kemur, en ég get talað um ástandið hér á Norðurlöndunum. Hér hefur hin borgaralega barátta á landsvísu fengið aukinn skriðþunga; Norræna mótstöðuhreyfingin fer stöðugt vaxandi og öðlast meiri áhrif. Að auki erum við ekki algerlega bannaðir hér, þrátt fyrir aukna bælingu, við getum enn að einhverju leiti stundað baráttu okkar eins og við viljum með löglegum hætti. Með þeim hætti getum við enn náð árangri.

Þetta þýðir að slíkar aðferðir eins og beitt var í Nýja-Sjálandi munu vera skaðlegar hér þar sem þær gætu leitt til aukinnar samúðar með andstæðingum okkar og gefið kerfinu lögmæti fyrir jafnvel hertari refsiaðgerðum. Trúið mér þegar ég segi að það verður jafnvel ráðist á okkur á Norðurlöndunum vegna þessarar skotárásar, þrátt fyrir að við höfum ekkert með þetta að gera. Þetta atvik verður notað til að virkja almennar skoðanir gegn okkur, sérstaklega til að réttlæta bann á okkur. Hið kaldhæðnislega er að með því að banna okkur mun kerfið skapa umhverfi þar sem hætta er á að fleirum slíkum aðgerðum muni fjölga verulega.

Okkar barátta er barátta til að lifa af. Þetta snýst um að annað hvort sigra eða hverfa – ekki aðeins fyrir okkur sem erum þjóðernisfélagshyggnir aðgerðarsinnar, heldur fyrir allt okkar fólk, þar á meðal bæði minninguna um forfeður okkar og framtíð og líf afkomenda okkar. Það er því fyrir okkar börn sem við berjumst. Svo þau lifi af. Bann mun ekki stöðva okkur.

Ef að ólöglegar aðferðir eru einu leiðirnar sem eftir eru til að rödd hvers heyrist, þá er ekki sérstaklega undarlegt eða rangt ef eitthvað ólöglegt eigi sér stað. Í stöðu sem þessari mun ég ekki undir neinum kringumstæðum fordæma það. Á hinn bóginn vona ég að hugsanlega slíkir framtíðar norrænir þjóðernis skæruliðar munu beina sjónum sínum hærra og sækja gegn hinum alþjóðar elítu sem að toga í alla spotta, frekar en strengjabrúðunum sem þeir stýra – en það er annað mál.

Aðferðir sem þessar eru meira tjáning örvæntingar og tilraun til að taka með þér eins marga óvini og mögulegt er heldur en eitthvað skilvirkt átak sem að breyta mun í raun ástandinu í stærra samhengi, algerlega og varanlega. Það var ekki með hryðjuverkum einstaks manns sem að forfeður okkar urðu stjórnendur heimsins. Einnig var það ekki með hryðjuverki einhvers eins þar sem að óvinir okkar tókst að koma okkur frá völdum og tóku við valdastöðunni af forfeðrum okkar. Nei, það var með skipulagi. Það hafði verið með langvarandi ferli sigra og ósigra, þar sem leikmennirnir þurftu að vera þolinmóðir. Þannig munum við sigra.

Skilur þú að eitthvað þarf að gera? Gott. Ert þú nógu hugrakkur eða hugrökk til að gera það sem til þarf? Enn betra, gerðu það þá og gakktu til liðs við okkur!

Ef að þú kemst ekki að sömu niðurstöðu og ég og trúir því að leið Brentons Tarrants sé meira viðeigandi en mín og að þú sért algerlega tilbúinn að fórna því sem þarf til að fara þessa slóð til að nota það sem afsökun að gera ekki neytt, þá gæti það verið ólöglegt og kannski jafnvel óviðeigandi fyrir mig að hvetja þig til að hefjast handa. Þess í stað segi ég þar af leiðandi; haltu þér frá okkur, bæði fyrir þínar sakir og okkar.

Norræna mótstöðuhreyfingin tekur ekki þátt í hryðjuverkum (jafnvel þó að kerfið vilji það svo það hafi góða ástæðu til að banna okkur). Við erum byltingarkennd baráttusamtök sem að vinna sæmilega og löglega. Að því sögðu þá fjarlægjum við okkur ekki frá hvítu fólki sem grípur til aðgerða – þó þau aðhafist öðruvísi en við.